ضرورت تغییر پارادایم مدیریت شهری از حکمرانی به حکمروایی

حرف آور_مازیار بابائی مدرس دانشگاه و پژوهشگر حوزه برنامه ریزی شهری؛ شهر به عنوان یک پدیده انسانی و اجتماعی، در یک رابطه دوطرفه بین اجتماع و فضا پدیدار میشود و با توجه به اینکه یک سیستم پیچیده محسوب می شود لذا مدیریت و برنامه ریزی آن نیز نیازمند اصول خاص خود می باشد.

با توجه به پیچیدگی های موجود در شهرها که بصورت فزاینده ای نیز در حال افزایش می باشد لزوم تغییر در روش ها و نگاه های مدیریتی و برنامه ریزی را اجتناب ناپذیر می کند.

در حال حاضر با توجه به وضعیت موجود شهرها، تقاضای فزاینده ساکنین شهری، پیشرفت های روزافزون فناوری، سرعت بالای تغییرات در پهنه کره زمین، تغییر سبک های زندگی و …، نیازمند تغییر پارادایم در برنامه ریزی و مدیریت شهری از حکمرانی به حکمروایی هستیم.

شورای شهر به عنوان نهادی که حلقه واسط بین مردم، نهادهای عمومی و دولت می باشد با تکیه بر تقویت و تجهیز مردم و نهادهای مردمی می تواند نقش راهگشایی در حل مشکلات موجود باشد.

پیش شرط های پیاده سازی حکمروایی، شفافیت، پاسخگویی، قانون مداری، مسئولیت پذیری، مشارکت، اثربخشی و کارآیی هستند که کلیدواژه های حل مسائل و مشکلات شهری محسوب می شوند.

شهر اردبیل به عنوان یک شهر تاریخی و فرهنگی نیز از این قاعده مستثنی نیست. شهر به مثابه موجودی زنده شامل روح و جسم است و توجه صرف به جسم باعث پژمردگی روحی و به تبع آن مستهلک شدن جسم می باشد.

آنچه در شهر اردبیل شاهد آن هستیم یک پریشانی روحی و ذهنی است که هم در روح و هم در جسم شهر دیده می شود. امید می رود شورای شهر با درایت کامل قدم در اتصال روح و جسم شهر بهم گردد تا از نابرابری ها، تمرکزگرایی ها، شکاف های طبقاتی و …کاسته شود واین امر محقق نخواهد شد جز با انتخاب افراد متخصص ومتعهد.